The making of... deel 1

Vandaag ga ik aan de slag. Ik ga een aquarelletje maken en jullie kunnen gewoon meekijken hoe het schilderijtje tot stand komt. Ik hoop dat het allemaal een beetje lukt, want ik heb een deadline. Het aquarelletje moet kost wat kost overmorgen klaar zijn.

Het aquarel ga ik maken aan de hand van een foto. Daarvoor heb ik vooreerst een foto nodig. Dus google ik zomaar lukraak een foto van het internet.

Ziezo...

Nu heb ik toch wel héél toevallig een foto gegoogeld van een dame met hond. Hopelijk neemt de dame het mij niet kwalijk. Met de hond voel ik meteen grote zielsverwantschap. Dus, dat zit wel snor.
Het schilderen van personen is niet meteen mijn grootste specialiteit. Er zijn aquarelisten die dat veel beter kunnen dan ik. Maar het is me in het verleden toch al een paar keer gelukt, laten we hopen dat het ook deze keer meevalt.

Ok. Ik heb dus een foto. Van deze foto maak ik een print op een geschikt formaat en met die print ga ik naar mijn tekentafel, alwaar ik de foto op een strategische plaats opstel.
Vervolgens plaats ik mijn fototoestel op een statiefje, naast de tekentafel, zodanig dat ik met de zelfontsluiter (ik heb zo'n handig knopje op afstandsbediening) zo nu en dan een foto kan nemen. Op die manier kunnen jullie zo'n beetje over m'n schouder meekijken.

Voorts heb ik nodig : een halfzacht potlood, een gom en een blok aquarelpapier.
Ziezo, dan kan ik nu aan het werk. Vooralleer ik kan beginnen schilderen moet ik eerst een schets maken van het onderwerp. Vol goede moed trek ik de eerste lijnen op het maagdelijk wit tekenblad.

Het is, bij het aquarelleren, niet de bedoeling dat je een foto eerst tot in het detail gaat natekenen. We gaan immers schilderen en niet tekenen. Een vluchtige schets is dus voldoende om de compositie van het schilderij te bepalen. Zo ga ik de haren van de dame niet één voor één natekenen, maar slechts enkele lijntjes die de richting aanduiden waarin het haar ligt. In dit geval is dat dus...euhm... in zowat alle richtingen.

Op die manier teken ik dus de dame, losjes uit de hand, daarbij gebruik makend van de nodige hulplijntjes, zodanig dat alles ongeveer op de juiste plaats zit.
En dan is dit het resultaat...

Nu is het de beurt aan de hond. De hond teken ik ietsje dichter bij de dame, dan hij op de foto staat. Zo krijg ik een meer aaneensluitende compositie en wordt het geheel nog net iets intiemer, dan de foto al is.  Daarbij doe ik uiteraard mijn best om de lieve snuit van de hond zo goed mogelijk weer te geven.
Goh, wat is hij toch een knapperd hé ? En dan te bedenken dat ie van z'n vrouwtje nooit eens een teefje mag versieren...
Maar dit geheel terzijde.

Ziezo, de tekening is klaar. So far, so good. Tenminste, dat hoop ik. Nu kunnen we aan het echte werk beginnen. Morgen gaan we schilderen.

****

Prangende vragen.

Waarom moet ik kost wat kost woensdag klaar zijn met dit schilderij en zal het mij lukken om deze deadline te halen?
Zal ik het er goed vanaf brengen en erin slagen een mooi portretje te maken ?
Of zal de dame in kwestie, zin krijgen om de schilder op te hangen in plaats van het schilderij ?

Het antwoord op deze en meer prangende vragen vernemen jullie morgen...